Według innej wersji życiorysu (podobnie jak podana wyżej pochodzącej od samego Jasińskiego) miał być od 1904 członkiem PPS, a po rozłamie PPS-Frakcji Rewolucyjnej, do więzienia trafił w 1907, a na zesłaniu przebywał do 1910. W latach I wojny światowej agitował w Sosnowcu na rzecz Legionów Polskich.

W 1918 uczestniczył aktywnie w organizowaniu Rad Delegatów Robotniczych w Sosnowcu i Dąbrowie Górniczej, był komisarzem Czerwonej Gwardii dzielnicy Sielec w Sosnowcu. W listopadzie 1918 został wybrany do Rady Delegatów Robotniczych Okręgu Sosnowieckiego. Miesiąc później uczestniczył w zjeździe SdKPiL i PPS-Lewicy w Warszawie. W lutym 1919 organizował strajki i demonstracje robotnicze w Dąbrowie Górniczej.

Za działalność komunistyczną został wykluczony z Centralnego Związku Górników w 1921, krótko po tym, jak reprezentował kopalnię „Hr. Renard” na jego II zjeździe w Krakowie. Kilkakrotnie więziony, w 1933 stracił pracę i praktycznie zaprzestał działalności partyjnej. Utrzymywał się z dorywczych zajęć, a w okresie II wojny światowej, poszukiwany przez gestapo, pozostawał w ukryciu.