Rzymianie nie zawarli pokoju z Sarmatami. Dopiero po pokonaniu króla sarmackiego w 175 roku został zawarty pokój na warunkach korzystnych dla Rzymu: utworzenie przestrzeni buforowej przez Sarmatów dostarczanie posiłków wojskowych (8 tysięcy jeźdźców)
177 – początek tak zwanej Expedicio Germanica secundo prowadzona przez Marka Aureliusza i współcesarza Kommodusa: zima 179/180 – najważniejszy moment wyprawy – na polecenie Marka Aureliusza wszystkie przełęcze karpackie, głównie w Dolinie Wagu, zostały obsadzone (około 40 tysięcy Rzymian wzięło udział w tej akcji); uniemożliwienie Kwadom przesiedlenia się na tereny Semnonów (nad środkową Łabę). Marek Aureliusz chciał tu założyć dwie nowe prowincje – Markomanię i Sarmację.
180 – zmarł Marek Aureliusz. Po sześciu miesiącach walk Kommodus zawarł pokój z Jazygami, Markomanami i Kwadami. Podstawowe żądania: utworzenie niezamieszkanej strefy buforowej szerokości 7,5 km zwrot jeńców i uciekinierów rzymskich z terytorium barbarzyńskiego dostarczanie posiłków wojskowych Kwadowie (zaostrzone warunki) – obowiązek gromadzenia się tylko w obecności oficera rzymskiego. Kommodus zaprzepaścił osiągnięcia ojca, oddał barbarzyńcom zdobyte tereny i wycofał legiony za Dunaj.