Uzdrowienie to zostało w 1962 uznane przez władze kościelne za nadnaturalne i przyjęte za jeden z cudów wymaganych do kanonizacji Pallottiego.
W 1953 po sześciu latach kadencji ks. Turowski został zwolniony z urzędu generała i objął stanowisko Radcy watykańskiej Kongregacji Sakramentów Świętych. Aktywnie pracował również jako rekolekcjonista emigracyjny.
Ks. Wojciech Turowski zmarł nagle w Rzymie w wieku 65 lat. Spoczywa na rzymskim cmentarzu Campo Verano. Został uhonorowany dwiema tablicami pamiątkowymi w kościele w Sząbruku (koło rodzinnego Unieszewa).
Bibliografia James Anchukandatil, Like the Mustard Seed. History of the Pallottine mission in India, Nagpur 2001, s. 24-28. ks. Tomasz Bielski, Krótka historia Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego, w: Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego. Jubileusz wspólnoty ołtarzewskiej 1927-1977, Poznań-Warszawa 1977, s. 51-53. ks. Piotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 455. Tadeusz Oracki, Słownik biograficzny Warmii, Mazur i Powiśla