Tadeusz Bartoś (ur. 31 lipca 1967Duchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego 2005, wyd. Apostolicum, Ząbki 2006. w Krotoszynie) – polski filozof i teolog, publicysta, były dominikanin, prezbiter, doktor habilitowany nauk humanistycznych, profesor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie.
Życiorys Wstąpił do zakonu dominikańskiego w 1987 roku. 8 września 1987 złożył śluby zakonne. W latach 1987–1993 studiował teologię w Kolegium Filozoficzno-Teologicznym oo. Dominikanów w Krakowie. Przyjął święcenia kapłańskie w dniu 22 maja 1993 roku. W tym samym roku obronił pracę magisterską na Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie pt. Idea racjonalizacji teologii w Kole Krakowskim w latach 1936–1939. W latach 1994–1998 odbył studia doktoranckie na Wydziale Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego. Obronił pracę doktorską pt. Tomasza z Akwinu teoria miłości. Studium nad komentarzem do księgi „O imionach Bożych” Pseudo-Dionizego Areopagity.
W 2007 otrzymał stopień doktora habilitowanego w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN na podstawie książki Metafizyczny pejzaż.