Paginy składane są zwykle tym samym krojem pisma co tekst główny lub, jeśli stosowano w książce takie rozróżnienie, krojem, którym złożono tytuły. Stopień pisma dla pagin zazwyczaj jest mniejszy niż dla tekstu głównego. Jeśli jednak publikacja ma charakter informacyjny, a zatem istotne jest szybkie odnajdywanie w niej określonych fragmentów, paginy często mają ten sam stopień pisma co tekst główny lub odrobinę większy. Czasami, gdy paginacja książki ma swój początek na pierwszej stronie tekstu głównego i rozpoczyna się od numeru „1”, do numeracji materiałów wprowadzających (np. przedmowa, wstęp autorski) używa się cyfr rzymskich; najlepiej używać wówczas cyfr minuskułowych. W Polsce jednak ten rodzaj paginacji jest rzadko stosowany.
Pomijanie pagin Paginy w pewnych sytuacjach są pomijane. Paginy górnej zwykle się nie stosuje, jeżeli blok tekstu nie sięga marginesu górnego (tzw. kolumna spuszczona, np. na początku rozdziału); dolnej – gdy blok tekstu nie kończy się wraz z początkiem marginesu dolnego (tzw. kolumna szpicowa, np. na końcu rozdziału). Niekiedy paginę górną się spuszcza, czyli przenosi na dół kolumny tekstowej – np.