Podział brachyterapii ze względu na czas i intensywność napromieniowywania HDR (ang. high dose rate – wysoka moc dawki) – sesja napromieniowania trwa dość krótko (zazwyczaj kilka minut), lecz używane jest źródło o bardzo wysokiej aktywności promieniotwórczej. LDR (ang. low dose rate – niska moc dawki) – zabieg jest długotrwały (najczęściej trwa około doby), lecz stosowane są źródła o znacznie niższej aktywności promieniotwórczej. Metoda ta stosowana jest głównie w nowotworach układu rozrodczego. Daje doskonałe efekty terapeutyczne, lecz powoduje znaczny dyskomfort – wymaga od pacjentki pozostania w niemal całkowitym bezruchu przez wiele godzin. PDR (ang. pulsed dose rate – pulsująca moc dawki) – aplikator jest umieszczony w ciele pacjenta przez długi czas, lecz źródło promieniotwórcze jest na zmianę wpuszczane do niego i wyciągane z powrotem (cała procedura jest z góry programowana przez człowieka i realizowana przez komputer). Średnia moc dawki stosowana w PDR ma wartość pośrednią między stosowaną w HDR a stosowaną w LDR. Ultra LDR – terapia niskoaktywnymi izotopami umieszczanymi na stałe w ciele pacjenta.