akomodacji.
Widzenie stereoskopowe Człowiek ma oczy przystosowane do widzenia stereoskopowego, ułożone blisko siebie z przodu głowy. Każde z oczu odbiera minimalnie inny obraz, który scala się w ośrodku wzrokowym i dzięki temu umożliwia widzenie trójwymiarowo (przestrzennie), jednak tylko w pewnych odległościach (do ok. 50 m). Widzieć stereoskopowo mogą także inne zwierzęta, mimo innego usadowienia i budowy oczu.
Budowa oka Schemat budowy anatomicznej oka 460px1. twardówka2. naczyniówka3. kanał Schlemma4. wyrostek rzęskowy5. rogówka 6. tęczówka7. źrenica8. komora przednia oka9. komora tylna oka10. ciało rzęskowe 11. soczewka12. ciało szkliste13. siatkówka14. nerw wzrokowy15. więzadełko rzęskowe
Błona włóknista oka (tunica fibrosa bulbi) rogówka (cornea) – w przedniej części gałki ocznej twardówka (sclera) – otacza gałkę oczną
Błona naczyniowa oka (tunica vasculosa bulbi) naczyniówka (choroidea) blaszka nadnaczyniówkowa (lamina suprachoroidea) blaszka naczyniowa (lamina vasculosa) blaszka naczyń włosowatych (lamina choroidocapillaris) blaszka podstawna (lamina basalis) ciało rzęskowe (corpus ciliare) blaszka nadnaczyniówkowa (lamina suprachoroidea) mięsień rzęskowy (musculus cilliaris) włókna południkowe (fibrae meridionales) = mięsień Brückego włókna okrężne (fibrae circulares) = mięsień Müllera warstwa naczyniowa (stratum vasculosum) z wyrostkami rzęskowymi (processus ciliares)