prezydenckich (co zwiększa rolę mediów kosztem bezpośredniej interpersonalnej komunikacji i interakcji społecznych).
Cechą charakterystyczną jednomandatowej ordynacji jest wybór pojedynczego kandydata (a nie – jak w przypadku wielomandatowych ordynacji proporcjonalnych zamkniętych list wyborczych – wybór partii). Głosowanie jest więc zindywidualizowane a nie kolektywne.
Podział ordynacji Ze względu na proporcjonalne odzwierciedlanie preferencji społecznych: Proporcjonalne – wielomandatowy system zamkniętych list partyjnych, wielomandatowa Brytyjska Reprezentacja Proporcjonalna i jednomandatowy proporcjonalny głos alternatywny. Nieproporcjonalne – jednomandatowe z metodą 'pierwszy na mecie', dwuturowe większości bezwzględnej oraz wielomandatowe z metodą 'dwóch/trzech/czterech pierwszych na mecie'. Ze względu na liczbę mandatów w okręgu: Jednomandatowe okręgi wyborcze – Wielka Brytania (do Izby Gmin), Francja, Stany Zjednoczone, Indie, Kanada, Polska (od 2011 r. w wyborach do senatu oraz w wyborach samorządowych w latach 2014–2018 w gminach niebędących miastami na prawach powiatu, a od 2018 r. w gminach poniżej 20 tysięcy mieszkańców) Wielomandatowe okręgi wyborcze – Irlandia (tzw.