ciałka Krausego, ciałka Ruffiniego).
Inna, również powszechnie stosowana, klasyfikacja receptorów dzieli je ze względu na źródło bodźca, który odbierają. Zgodnie z nią wyróżnia się: eksteroreceptory – odbierają bodźce ze środowiska zewnętrznego, dzielą się na dwie grupy: kontaktoreceptory – odbierają bodźce z powierzchni ciała, na przykład: receptory dotyku (np. ciałka Meissnera) termoreceptory – odbierają informacje o różnicy temperatur między skórą a otoczeniem (np. ciałka Krausego, ciałka Ruffiniego) nocyceptory(receptory bólu) – odbierają wszystkie rodzaje bodźców receptory smaku telereceptory – odbierają bodźce znajdujące się w odległości od organizmu (np. wzrok, słuch, węch) interoreceptory (receptory trzewne) – odbierają bodźce dochodzące z wnętrza organizmu i dzielą się na: proprioreceptory – odbierają bodźce informujące o ruchu, pozycji i równowadze organizmu płynące z układu ruchu (np. błędnik, ciałka buławkowate, ciałka blaszkowate) wisceroreceptory – odbierają bodźce mechaniczne lub chemiczne z różnych narządów wewnętrznych (np. żołądka, jelit) angioreceptory – odbierają bodźce mechaniczne (np.