Bolesław Sobociński ps. „Rawicz“, „Bum“, „Profesor“, „Wujek“ (ur. 28 czerwca 1906 w Petersburgu, zm. 31 października 1980 w South Bend) – polski logik i filozof, działacz Ruchu Narodowo-Radykalnego.
Życiorys W Petersburgu uczęszczał do gimnazjum katolickiego, które funkcjonowało przy kościele św. Katarzyny. W 1922 przybył do WarszawyW.J. Muszyński, Duch młodych. Organizacja Polska i Obóz Narodowo-Radykalny w latach 1934-1944. Od studenckiej rewolty do konspiracji niepodległościowej, IPN, Warszawa 2011, s.247, przypis nr 12. Związany ze szkołą lwowsko-warszawską. Ukończył filozofię na Uniwersytecie Warszawskim (1926–1930). W 1937 obronił doktorat (promotorem był Jan Łukasiewicz). W 1939 habilitował się. W latach 30. był sekretarzem czasopism: „Przegląd Filozoficzny“ (od 1932), „Organon“ i „Collectanea Logica“ (w obu w latach 1938–1939). Od 1939 do 1941 przebywał pod okupacją sowieckąJ. Żaryn, „Taniec na linie nad przepaścią”. Organizacja Polska na wychodźstwie i jej łączność z krajem w latach 1945–1955, IPN, Warszawa 2011, s. 22, przypis nr 22.. W czasie okupacji niemieckiej brał udział w systemie tajnego nauczania. Jego uczniami byli: Krzysztof Tatarkiewicz, o. Kazimierz Piotrowski OP, Klemens Szaniawski. Wraz z o. Józefem Marią Bocheńskim, Janem Drewnowskim oraz ks. Janem Salamuchą, współtworzył tzw. Koło KrakowskieD.