Algorytm Bresenhama służy do rasteryzacji krzywych płaskich, czyli do jak najlepszego ich obrazowania na siatce pikseli. Jack Bresenham w 1965 roku opracował metodę rasteryzacji odcinków, którą następnie przystosowano do rysowania obiektów innego rodzaju (okręgów czy elips).
Siła algorytmu tkwi w prostocie; koszt postawienia jednego piksela to porównanie i jedno dodawanie (dla odcinków) lub porównanie i dwa dodawania (dla okręgów i elips), ponadto algorytm wykonuje obliczenia na liczbach całkowitych, które są bardzo szybkie na wszystkich mikroprocesorach.
Metoda pozwala w bardzo prosty sposób wybierać, które piksele leżą najbliżej rasteryzowanego obiektu (np. odcinka). Zakładając, że poprzednio algorytm zapisał piksel o współrzędnych w kolejnym kroku algorytm może zapisać piksel albo (ruch poziomy), albo (ruch ukośny) – wybór determinuje znak tzw. zmiennej decyzyjnej, której wartość jest po każdym kroku aktualizowana.