Jerzy Słupecki (ur. 29 sierpnia 1904 w Harbinie (Mandżuria), zm. 15 stycznia 1987) – polski logik związany ze szkołą lwowsko-warszawską.
Życiorys mały|240px|Grób prof. Jerzego Słupeckiego na Cmentarzu Grabiszyńskim we Wrocławiu Urodzony w Harbinie w Chinach, był synem generała Stanisława Słupeckiego. Absolwent Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1926). W 1935 ukończył studia matematyczne na Uniwersytecie Warszawskim. Jego praca magisterska napisana pod kierunkiem prof. Jana Łukasiewicza uzyskała nagrodę Rady Wydziału. W 1938 doktoryzował się u prof. Łukasiewicza i stał się aktywnym członkiem warszawskiej szkoły logicznej, która uzyskała światowy rozgłos dzięki takim osobom, jak: Jan Łukasiewicz, Alfred Tarski, Andrzej Mostowski, Adolf Lindenbaum. W czasie okupacji był bardzo zaangażowany w tajne szkolnictwo i prowadził wykłady w podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. Był też żołnierzem AK, uczestnikiem akcji Żegota. W 1945 został mianowany zastępcą profesora UMCS i kierownikiem Katedry Logiki i Podstaw Matematyki. W 1947 habilitował się na UJ. Był opiekunem pracy magisterskiej Jerzego Łosia i promotorem jego pracy doktorskiej napisanej już we Wrocławiu, dokąd przeniósł się pod koniec 1947 roku.