W tym sensie gatunki „rzadkie” będą miały wąskie zasięgi występowania, będą wśród nich endemity.
Gatunek rzadki może być definiowany jako wykazujący niską lokalną frekwencję zasiedlenia w stosunku do innych (poniżej 25%) za HOFFSTEN 2003.
Cechy gatunków rzadkich Tabela 1. Możliwe cechy gatunków „rzadkich” w skali lokalnej, regionalnej i globalnej, za RABINOWITZ 1981, oraz HOFFSTEN 2003, zmienione. Lokalna liczebnośćFrekwencja (regionalna)(rzadkość przestrzenna) Zasięg geograficznyliczny częstyszeroki zasięgnielicznyczęstyszeroki zasięgliczny rzadkiszeroki zasięgnielicznyrzadkiszeroki zasięgliczny częstywąski zasięgnielicznyczęstywąski zasięgliczny rzadkiwąski zasięgnielicznyrzadkiwąski zasięg Skala rzadkości Dla charakterystyki częstości-rzadkości gatunków można zaproponować następującą skalę:
Klasy „rzadkości-pospolitości” (frekwencja, skala regionalna): Powszechny (80–100%), Pospolity (50–80%), Częsty (20–50%), Sporadyczny (5–20%), Rzadki (1–5%), Bardzo rzadki (poniżej 1%).
Propozycja jest nowa i dopiero jest weryfikowana w badaniach. Analizowany jest rzeczywisty rozkład frekwencji na danych eksperymentalnych.