Franciszek Salezy Jezierski herbu NowinaIrena Homola, Franciszek Salezy Jezierski, [w:] Polski Słownik Biograficzny, t. XI 1964–1965, s. 200., ps. „Autor „Rzepichy”; Grzegorz a Słupia, decretorum doctor, opat świętokrzyski (?); Jarosz Kutasiński herbu Dęboróg, szlachcic łukowski; J.P. Sterne” (ur. 1740 w Gołąbkach, zm. 14 lutego 1791 w Warszawie) – polski duchowny, kaznodzieja, powieściopisarz, publicysta polityczny i działacz społeczno-oświatowy okresu oświecenia.
Życiorys Pochodził z rodziny średniozamożnej szlachty, której gniazdem rodowym była wieś Gołąbki w ziemi łukowskiej (często podawana w źródłach jako jedna wieś Jeziory-Gołąbki, razem z sąsiadującą wsią Jeziory). Dla odróżnienia od innych linii Jezierskich, którzy również zamieszkiwali Jeziory i Gołąbki, linia Franciszka Salezego używała przydomku „Gołąbek” lub „z Gołąbek”.
Urodził się jako syn Jana Franciszka, w młodości towarzysza pancernego, a następnie pisarza ziemskiego łukowskiego, i Izabeli z Kiełczewskich. Jan Franciszek Jezierski był właścicielem dóbr m.in. w Jeziorach-Gołąbkach, Cieszkowiźnie (obecnie część Łukowa) oraz Sulbinach (powiat garwoliński).