Jezus zalecał swoim uczniom dobrowolne ubóstwo, co chrześcijańscy anarchiści widzą w słowach: „Łatwiej jest wielbłądowi przejść przez ucho igielne, niż bogatemu wejść do królestwa Bożego” (Mk 10,25) i „Nie możecie służyć Bogu i Mamonie”(Łk 16,13).
Wegetarianizm Wegetarianizm w tradycji chrześcijańskiej ma długą historię, począwszy od pierwszych wieków Kościoła związanych z ojcami i matkami pustyni, którzy porzucili „świat ludzi” na rzecz zbliżenia się do Trójcy Świętej. Wegetarianizm wśród pustelników i mnichów kościołów wschodnich oraz i rzymskokatolickich nadal jest powszechny do dziś jako środek upraszczający życie i praktyki ascezy. Lew Tołstoj, Ammon Hennacy i Théodore Monod swoją wiarę w niestosowanie przemocy i współczucie wobec wszystkich istot żywych urzeczywistniali m.in. poprzez wegetarianizm.
Krytyka Do krytyków chrześcijańskiego anarchizmu należą zarówno chrześcijanie, jak i anarchiści. Chrześcijanie często cytują trzynasty rozdział Listu do Rzymian jako dowód, że państwo powinno być przestrzegane. Świeccy anarchiści natomiast nie wierzą w jakąkolwiek formę władzy, również w tę przynależną Bogu. Najostrzejsza krytyka chrześcijaństwa pochodzi od rewolucjonisty Michaiła Bakunina.