Dalsze natarcie wojsk ukraińskich zostało wstrzymane na żądanie niemieckiego dowództwa. W okresie Hetmanatu dowództwo niemiecko-austriackie przeciwstawiając się formowaniu ukraińskich oddziałów, zdemobilizowało Synożupanników, zmniejszyło znacznie dywizję Sirożupanników, rozbroiło pułk Strzelców Siczowych. W składzie ukraińskiej armii znajdował się Korpus Zaporoski. W lipcu 1918 sformowano 1 Dywizję Serdiucką.

Organizacja w 1918 roku W marcu i kwietniu 1918 armia liczyła około 15 tysięcy żołnierzy, 60 armat i 250 karabinów maszynowych. W listopadzie 1918 podczas powstania antyhetmańskiego wojsko Dyrektoriatu URL składało się już z zagonu Strzelców Siczowych, Korpusu Zaporoskiego, głównych części Szarej i Serdiuckiej Dywizji i oddziałów partyzanckich. Szefem sztabu Armii URL mianowano płk Ołeksandra Sływynśkiego, generalnym kwatermistrzem – gen. Drozdowski, drugim generalnym kwatermistrzem – gen. M. Kakurin.

W grudniu 1918 sformowano 4 grupy armijne: Lewobrzeżną (dowódca mjr Petro Bołboczan) Północną (Prawobrzeżną, dowódca mjr Wołodymyr Oskiłko) Południową (generał Ołeksandr Hrekow) Dniestrzańską

Odwrót z Kijowa w 1919 roku