Spotkania z Indianami z innych rejonów Ameryki (w tym z dzisiejszych stanów Nowy Meksyk i Arizona) skłoniły Sekwoję do nieukończonych nigdy prac nad uniwersalnym alfabetem dla wielu plemion. Myślał też o zjednoczeniu rozproszonego wskutek przesiedleń plemienia. Zmarł w Teksasie latem 1843 roku, prawdopodobnie odwiedzając krewnych z grupy Czirokezów Chickamauga, którzy osiedlali się na tym, nominalnie wówczas hiszpańskim, terenie już od 1798 roku. Jego imię zostało później upamiętnione m.in. w nazwach geograficznych, botanicznych i literaturze.
thumb|left|Przykłady znaków z alfabetu „Mówiących Liści” Sekwoi. Pierwsze trzy znaki od góry, czytane razem, brzmią tsalagi i oznaczają „Czirokezów” (ang. Cherokee)
Dziedzictwo Eksperymenty Sekwoi z pismem – początkowo piktograficznym, później sylabicznym – trwały łącznie ok. 12 lat (od ok. 1809 roku). Liczący początkowo 115 znaków alfabet sylabiczny (wzorowany na alfabecie łacińskim i cyrylicy) został zredukowany z czasem przez jego twórcę do 83 znaków, a później uzupełniony o 3 nowe znaki, oddając ostatecznie 86 sylab języka czirokeskiego. „Mówiące Liście” Sekwoi do dziś stanowią część kulturowego dziedzictwa ludu Czirokezów (z jego wykorzystaniem publikowane są m.in.