Urodził się około 250 roku w Komie w zamożnej rodzinie. Po stracie rodziców, pod wpływem usłyszanych fragmentów Ewangelii Mateusza, postanowił wieść ascetyczne życie. W tym celu sprzedał swój majątek i rozdał ubogim, a swoją młodszą siostrę oddał pod opiekę szlacheckim kobietom. Około 270 roku osiadł w pustelni niedaleko rodzinnego miasta i oddawał się modlitwie i pracy fizycznej. W tym czasie dołączyli do niego inni ludzie, chcący go naśladować i z tego powodu, około 285 roku osiadł w opuszczonej fortecy Pispir na prawym brzegu Nilu. Około 311 udał się do Aleksandrii by wspierać prześladowanych przez cesarza Maksymiana. Rok później przeniósł się na wzgórze Qolzum, gdzie wybudował pustelnię, a jego uczniowie zbudowali własne wokół wzgórza. Spotkał tam także Pawła z Teb. Około 337 roku ponownie udał się do Aleksandrii, by wspomóc Atanazego w walce przeciwko arianom. Zmarł 17 stycznia 356 roku na wzgórzu Qolzum.
Twórczość i poglądy W swojej nauce zawartej w dziele „Życie” Antoni podkreśla konieczność poznania siebie, oddaniu się pod opiekę Ducha Bożego, walkę ze złymi skłonnościami i lekturę Pisma Świętego.