Została ona wprowadzona przez Francuzów, którzy najpierw przekręcili algonkiańską nazwę Dakotów „Nadowe-is-iw” (czyli małe żmije, jak nazywali Dakotów wrodzy im Czipewejowie) do , a następnie skrócili do Sioux.
Wczesna historia i teren zamieszkiwania thumb|Rozmieszczenie plemion Dakotów przed kolonizacją amerykańską W czasach odkrycia Ameryki przez Krzysztofa Kolumba lud Dakota zamieszkiwał południowo-wschodnie tereny obecnych Stanów Zjednoczonych, pierwotną siedzibą indian dakota była kraina Catawba. W XVII wieku osiedli w okolicach górnego biegu Missisipi i Wielkich Jezior. Pierwsze wzmianki o Dakotach (jako Nadewisou) zostały zanotowane przez francuskich misjonarzy w 1640 roku. Toczyli oni wówczas stałe wojny z Czipewejami (Odżibwejami). W walkach tych Czipewejowie uzyskali przewagę dzięki użyciu broni palnej, kupowanej od białych, na skutek czego około połowy XVIII wieku Dakotowie zostali wyparci na zachód, najpierw do Kraju Ohio, gdzie zamieszkiwali duże osady o charakterze rolniczym, a następnie na Wielkie Równiny.