oprócz tego istniało poważne ryzyko śmierci), etyka walki (szczegółowe przepisy dotyczące zadawania ciosów, uzbrojenia itp.), żądza sławy (rycerze walczyli głównie dla rozgłosu). W turniejach późnego średniowiecza na pierwszy plan wysuwają się takie wartości, jak służba damie (turniej rozpoczyna się i kończy na skinienie dam, w których obronie walczą ich faworyci) i hojność (organizacja turnieju oraz nagrody fundowane przez organizatora były bardzo drogie). Można stwierdzić, że turniej średniowieczny był zabawą, w której uobecniał się ideał średniowiecznego rycerza. Stanowił kwintesencję rycerskości; każdy jego element stanowił manifestację istotnych wartości etosu rycerskiego.
Zobacz też
rycerz rycerstwo średniowiecze Hereditary Knights Kawaler Złotej Ostrogi
Przypisy
Bibliografia Baker A., Rycerstwo średniowiecznej Europy, Warszawa 2004. Johan Huizinga, Jesień średniowiecza, Warszawa 1974. Maria Ossowska, Ethos rycerski i jego odmiany, Warszawa 2000. Dariusz Piwowarczyk, Obyczaj rycerski w Polsce późnośredniowiecznej (XIV – XV