Po nakręceniu Kręgu wróciła do Hollywood, by zagrać tytułową rolę w kasowej komedii Elliota Silversteina Kasia Ballou (Cat Ballou, 1965), dzięki której zyskała status jednej z najlepiej zarabiających gwiazd kina. Następnie zagrała Annę Reeves w thrillerze Arthura Penna Obława (The Chase, 1966), Ellen Gordon w komedii Roberta Ellisa Millera W każdą środę (Any Wednesday, 1966) i Julie Ann Warren w dramacie Ottona Premingera Szybki zmierzch (Hurry Sundown, 1967). Za rolę Corie Bratter w komedii romantycznej Gene Saksa Boso w parku (Barefoot in the Park, 1967) była nominowana do nagrody BAFTA dla najlepszej aktorki zagranicznejwyniki rozdania nagrody BAFTA 1968. W latach 60. odrzuciła propozycję zagrania: Lary w melodramacie Davida Leana Doktor Żywago (Doctor Zhivago, 1965), Bonnie Parker w gangsterskim filmie neo-noir Arthura Penna Bonnie i Clyde (Bonnie and Clyde, 1967) i horrorze psychologicznym Romana Polańskiego Dziecko Rosemary (Rosemary’s Baby, 1968). thumb|Fonda na spotkaniu prasowym poświęconym Wietnamowi (1975) Za rolę zubożałej Glorii, biorącej udział w wycieńczającym maratonie tańca, w dramacie Sydneya Pollacka osadzonym w czasach Wielkiego kryzysu Czyż nie dobija się koni?
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jane Fonda · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.