thumb|240px|Tancerka – rzeźba Ludwika Pugeta, około 1896 240px|thumb|Ludwik Puget jako więzień Auschwitz-Birkenau thumb|240px|Kraków ul. J. Piłsudskiego 18Tutaj mieszkał i w nieistniejącym obecnie ogrodzie miał swoją pracownię Ludwik du Puszet Puget (ur. 21 czerwca 1877 w Krakowie, zm. rozstrzelany 27 maja 1942 w Auschwitz-Birkenau) – rzeźbiarz, malarz i historyk sztuki, baron herbu własnego.
Życiorys Wywodził się z rodziny pochodzenia francuskiego (Puget de la Marche et de Saint-Alban), osiadłej w Polsce od połowy XVII wieku, obdarzonej indygenatem w 1726 i potwierdzeniem tytułu baronowskiego w Polsce (1824–1829) i w Imperium Rosyjskim w 1861.
Był synem Jana Antoniego (1851–1913) i Marii de Mylo herbu Czochron (1853–1899). Studiował rzeźbę w Szkole Sztuk Pięknych w pracowni Alfreda Dauna w latach 1895–1897. Równocześnie uzupełniał wiedzę studiując historię sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim. Dalsze studia odbył w Paryżu. Uzyskał tytuł naukowy doktora. Po powrocie szlifował umiejętności w pracowni Konstantego Laszczki. Został członkiem Towarzystwa Artystów Polskich „Sztuka”.
12 sierpnia 1902 ożenił się z hrabianką Julią z Kwileckich.