Ludwik I, port. Luís Filipe Maria Fernando Pedro de Alcântara António Miguel Rafael Gabriel Gonzaga Xavier Francisco de Assis João Augusto Júlio Valfando de Bragança (ur. 31 października 1838 w Lizbonie – zm. 19 października 1889 w Cascais) – od 1861 do 1889 roku król Portugalii.
Życiorys Był drugim synem Marii II, królowej Portugalii z dynastii Bragança oraz Ferdynanda, księcia Saksonii-Coburga-Gothy. Okoliczności, w których wstąpił na tron nie były zbyt dobre. W listopadzie i grudniu 1861 zmarło na dur brzuszny trzech jego braci: Piotr, król Portugalii, Ferdynand oraz Jan.
W czasie panowania króla Ludwika premierem rządu był utalentowany portugalski polityk Fontes Pereira de Melo, między innymi inicjator szeroko zakrojonego programu robót publicznych zwanego polityką fontyzmu. W polityce zagranicznej Portugalia rywalizowała z Wielką Brytanią o wpływy w Afryce Południowej. Chodziło o łączenie kolonii, którego celem było umacnianie kolonialnego imperium. Rywalizacja ta zakończyła się niepowodzeniem portugalskiego rządu i króla Ludwika, co wywołało pierwsze rewolucyjne wstrząsy pod koniec jego panowania.