CCA (Common Component Architecture) – środowisko pozwalające na uruchamianie i łączenie w większe, bardziej funkcjonalne, programów z poszczególnych komponentów w celu wykonywania złożonych obliczeń naukowych.

Architektura CCA Komponenty mogą być dostarczane niezależnie. Definiuje się także sposoby współdziałania poszczególnych części (komponentów), które mogą znajdować się w systemie lokalnym, równoległym czy rozproszonym między zdalnym systemem obliczeniowym. Architektura powinna mieć możliwość rozwoju oraz wykorzystywać oprogramowanie na licencji Open Source.

Komponenty Komponenty to samodzielne jednostki obliczeniowe (fragmenty oprogramowania), w których szczegóły implementacyjne nie są udostępniane użytkownikom. Dzięki tej zasadzie poszczególne komponenty mogą być tworzone za pomocą innych narzędzi. Komponenty mogą komunikować się ze światem zewnętrznym za pomocą interfejsów w których stosuje się model budowania aplikacji typu „Plug and play”, do których mogą być podłączone inne komponenty lub dane wejściowe.