Prefabrykowane sekcje miały powstawać w różnych przedsiębiorstwach na terenie Rzeszy, zaś końcowy montaż i wyposażanie miał następować w stoczniach mających doświadczenie w budowie okrętów podwodnych.
Planowano wykorzystanie tych okrętów na Morzu Śródziemnym i Czarnym, stąd miały być budowane w: Tulonie, Genui, Monfalcone i Mikołajowie. Z tych planów udało się jedynie zrealizować produkcję we francuskim Tulonie, ale żadnego z sześciu okrętów nie ukończono. Produkcję U-Bootów typu XXIII rozpoczęto w 1943 roku. Jednostki typu XXIII budowały dwie stocznie. W Deutsche Werft w Hamburgu zdołano ukończyć 49 okrętów, kolejnych 20 było w fazie montażu. Łącznie zamierzano zbudować 280 okrętów tego typu. Stocznia Krupp Germaniawerft w Kilonii w 1943 roku rozpoczęła budowę zaledwie dwóch, dopiero w 1944 roku uruchomiła produkcję na większą skalę i do kapitulacji zdążyła ukończyć jeszcze 12 jednostek.