Bitwa pod Tannenbergiem (w historiografii niemieckiej uznającej bitwę pod Grunwaldem za pierwszą bitwę pod Tannenbergiem, ta jest określana jako druga bitwa pod Tannenbergiem) – bitwa stoczona w ramach operacji wschodniopruskiej w 1914 r. pomiędzy siłami Imperium Rosyjskiego a Cesarstwem Niemieckim, zakończona zwycięstwem Niemiec.
Przed bitwą Po bitwie pod Gąbinem (niem. Gumbinnen), zakończonej porażką Niemców, dowódca niemieckiej 8 Armii – gen. Maximilian von Prittwitz und Gaffron uznał sytuację za beznadziejną i 20 sierpnia zarządził odwrót za Wisłę. 22 sierpnia za nieudolność został usunięty ze stanowiska wraz z szefem sztabu generałem Georgiem von Waldersee. Szef niemieckiego Sztabu Generalnego – generał Helmuth von Moltke wyznaczył tego samego dnia nowego dowódcę 8 Armii generała Paula von Hindenburga i szefa sztabu generała Ericha Ludendorffa. 23 sierpnia obaj generałowie przybyli do Malborka (niem. Marienburg).