Środowisko WWW zyskał dużą popularność wśród aplikacji WWW, jednak ze względu na specyfikę tego środowiska, oryginalne założenia wzorca musiały ulec pewnym modyfikacjom. Główną zmianą jest brak aktywnych modeli wynikający z zasady działania protokołu HTTP – odświeżanie wykonywane jest poprzez wysłanie przez użytkownika żądania HTTP, natomiast serwer nie ma możliwości wysłania odświeżonego widoku samoistnie, przez co powiadamianie o zmianie stanu modelu nie może zostać nigdy obsłużone.
Jednymi z pierwszych adaptacji na potrzeby środowiska WWW były platformy Struts oraz w języku Java i technologii JavaServer Pages. Zastosowano w nich dwa warianty nazwane odpowiednio oraz . W pierwszym z nich dokument JSP pełni zarówno rolę widoku, jak i kontrolera. Brak jasnego rozdzielenia tych dwóch warstw prowadził jednak do dużego chaosu w kodzie. W drugim z wariantów dokumenty JSP zostały zredukowane do pełnienia roli widoku. Serwlet pełni rolę kontrolera, który rozpakowuje żądanie HTTP, konfiguruje model i przekazuje go do widoku.