Różni się też miąższem, który jest biały i po uszkodzeniu zmienia barwę tylko nieznacznie (lekko czerwienieje). czubajka kania (Macrolepiota procera), której trzon pokryty jest zygzakowatym wzorem, a jej miąższ nie zmienia barwy po uszkodzeniu, ponadto łuski na kapeluszu nie są tak odstające. czubajka gwiaździsta (Macrolepiota konradii), o mniejszych owocnikach, jej kapelusz na środku nie jest postrzępiony, łuski są przylegające, zaś powierzchnia trzonu jest jasnobrązowa i pokryta drobnymi łuseczkami, ponadto miąższ w trzonie początkowo różowieje, później brązowieje, ale powoli. Chlorophyllum molybdites (sinoblaszek trujący), będący gatunkiem silnie trującym, dotąd w Polsce nie występował, ale zaczyna się w Europie rozprzestrzeniaćLoizides M, Kyriakou T, Tziakouris A. (2011). Edible & Toxic Fungi of Cyprus (in Greek and English). Published by the authors. pp. 132–33. .. Bardzo często mogą być z nią mylone inne grzyby z rodzaju Chlorophyllum np. czubajnikiem ogrodowym (Chlorophyllum brunneum), (dawniej czubajka czerwieniejąca odmiana ogrodowa lub czeska), czubajnikiem ponurym (Chlorophyllum olivieri) i Chlorophyllum venenatum, z których pierwszy i ostatni są grzybami trującymi.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Europie i Nowej Zelandii.