thumb|Portret Jadwigi Łuszczewskiej jako Deotymy, Józef Simmler, 1855 thumb|Rzeźba Anioła Zmartwychwstania na grobie Wacława Łuszczewskiego i Jadwigi Łuszczewskiej „Deotymy“ mały|Rysunek z Tygodnika Ilustrowanego z 1870 roku. Jadwiga Łuszczewska, ps. literacki Deotyma (ur. 1 sierpnia 1834 w Warszawie, zm. 23 września 1908 tamże) – polska poetka i powieściopisarka doby romantyzmu, improwizatorka literacka.
Życiorys Jej ojcem był Wacław Józef Łuszczewski herbu Korczak (1806 - 1867), radca stanu i dyrektor Wydziału Przemysłu i Kunsztów w Komisji Spraw Wewnętrznych Królestwa Polskiego. Matka, Magdalena, pochodziła z rodu Żółtowskich, była wnuczką Edwarda, generała armii Napoleona I.
Pseudonim „Deotyma” wybrała jej matka, gdy Jadwiga miała kilkanaście lat.
Jadwiga wychowywana była w patriotycznej atmosferze, wiele uwagi poświęcano historii i literaturze. Jednym z elementów takiego wychowania były liczne podróże całej rodziny po ziemiach polskich. W latach 1856–1860 zwiedziła Wielkopolskę, Malbork, Gdańsk, okolice Sandomierza. Poznała Góry Świętokrzyskie, Pieniny i Tatry. Później, dzięki tym podróżom powstał cykl reportaży z Tatr i Pienin pt. Wrażenia z Karpat opublikowany w „Gazecie Warszawskiej”Nr 311-340 z 1860 r.. Deotyma zwiedziła Austrię, Belgię, Francję i Włochy.