Część interakcji dziurawca wynika z indukcji wątrobowego cytochromowego izoenzymu CYP3A4, co może przyśpieszać eliminację z organizmu wielu różnych substancji i leków. Między innymi osłabia działanie cyklosporyny, leku immunosupresyjnego stosowanego przede wszystkim przy przeszczepianiu narządów; interakcja z tym lekiem grozi odrzuceniem przeszczepu. Zaobserwowano, że dziurawiec nie wpływa na aktywność CYP2D6, NAT2 i XO.
Wpływ na zwierzęta W rolnictwie, masowo występując na łąkach obniża jakość siana. Czerwony barwnik zawarty w kwiatach barwi mleko krów żywiących się takim sianem. Także negatywnie wpływa na zwierzęta o jasnej skórze, wywołując uczulenie na światło. Zwierzęta karmione paszą z dużą ilością dziurawca mogą cierpieć na stany zapalne skóry spowodowane przedawkowaniem hiperycyny.
Uprawa Roślina bywa uprawiana w celach leczniczych i ozdobnych. Rośnie najlepiej na ciepłych i nasłonecznionych stanowiskach. Preferuje gleby żyzne i przepuszczalne z domieszką piasku, ale toleruje różne, ważne by nie były nazbyt zlewne, podmokłe oraz jałowe. Przed zimą część nadziemna całkowicie obumiera. W warunkach środkowoeuropejskich roślina całkowicie mrozoodporna (strefa mrozoodporności 5).
Zobacz też olej z dziurawca zwyczajnego
Przypisy
Kategoria:Dziurawcowate Kategoria:Rośliny lecznicze Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza