Od czasów studenckich zajmował się ustawodawstwem karnym państw totalitarnych, przede wszystkim Włoch Mussoliniego i Związku Radzieckiego, opisując w swoich pracach funkcję prawa karnego w systemach prawnych i społecznych tych państw. Przetłumaczył na język polski sowieckie ustawy karne z 1922 (wspólnie z Tadeuszem Kochanowiczem, wyd. pol. 1926) z 1927 (wyd. pol. 1928) oraz fragment włoskiego kodeksu karnego poświęcony przestępstwom przeciwko państwu. W latach trzydziestych wydał dwa tomy opracowań w serii Jidisze juridisze Bibljotek.
W 1933 opublikował książkę Sędzia w obliczu nowoczesnego prawa karnego i kryminologii. Zajmował się także problemami terroryzmu. W 1935 zaproponował uregulowanie na forum międzynarodowym terroryzmu, przedstawiając własny projekt oraz koncepcje definiowania terroryzmu. Opracował ponadto komentarze do przepisów amnestyjnych z 1932 i 1936, komentarz do ustawy karnoskarbowej z 1932 oraz opracowania Prawo karne skarbowe (1938) i La reglementation des paiments internationaux (1939).
Pojęcie ludobójstwa thumb|Płyta upamiętniająca Rafała Lemkina w Ogrodzie Sprawiedliwych w Warszawie