W specyficznych przypadkach stosuje się petydynę, Scophedal, midazolam.
Po samym badaniu obowiązuje 2-godzinne wstrzymanie się od przyjmowania pokarmów (w tym okresie jest upośledzony odruch połykania i istnieje groźba zachłyśnięcia).
Przebieg badania Badanie wykonuje się w znieczuleniu miejscowym, zwykle stosując roztwór lidokainy: 10% na łuki podniebienne, tylną ścianę gardła i nasadę języka 4% na krtań 1–2% dooskrzelowo Maksymalna dawka lidokainy wynosi 8,2 mg/kg.
Aparat wprowadza się u pacjenta leżącego na wznak przez nos albo usta, a w specyficznych przypadkach przez otwór tracheostomijny lub rurkę intubacyjną. W trakcie badania powinno się monitorować saturację krwi za pomocą pulsoksymetru, ciśnienie tętnicze oraz zapis EKG. Przez wąsy podaje się tlen.
W kolejnych etapach badania ocenia się: struny głosowe – wygląd i ruchomość tchawicę – wygląd, ruchomość, wiotkość, drożność ostrogę – brzeg, podstawa oskrzela – od głównych aż do podsegmentowych. Najpierw bada się zdrową stronę.