Jednym z tych płodnych, dziś zapomnianych a wtedy znakomitych lekarzy, był Abu-Bakr-Mohammed- ibn-Zakariya ar-Razi, w literaturze znany jako Razi lub Razes (865-932). Imię Raziego pojawia się w podręcznikach historii medycyny. Być może był najbardziej znakomitym, najbardziej oryginalnym i najbardziej wpływowym reprezentantem medycyny arabsko-muzułmańskiej okresu średniowiecza, uznawany przez wielu za ojca medycyny eksperymentalnej. Jego eksperymentowanie, zwłaszcza w dziedzinie alchemii stało się przyczyną zaburzeń wzroku. Podobnie jak Abu Rayan Biruni, Razi cierpiał na dolegliwości oczu spowodowane wyziewami z doświadczeń alchemicznych, ale twierdził, że te zaburzenia pochodziły od intensywnego czytania. Duże zainteresowanie jego postacią wykazują historycy medycyny na Zachodzie. Przeszło pół wieku minie od jego śmierci, zanim urodzi się Awicenna. Dzieło Raziego pt. Liber Continens w polskiej literaturze znane jako Księga Obejmująca ma znacznie większą objętość niż dzieło Awicenny i zawiera dwadzieścia dwa tomy. Miał około trzydziestki, kiedy podjął studia medyczne w Reju. Stał się, choć nie bezpośrednio a przez zaznajomienie się z ich dziełami, uczniem Ali ibn Rabbana Tabari (zmarł ok. 870) i Abdu ibn Zajda uzupełniając wiedzę książkową własnymi eksperymentami.