Metody hodowli roślin obcopylnych Metoda selekcji masowej – prosta, mało pracochłonna selekcja fenotypowa. Nie występuje ocena potomstwa, przez co nie da się wyeliminować wpływu środowiska. Najbardziej efektywna jest w przypadku dziedziczenia monogenicznego oraz gdy pożądana cecha warunkowana jest genem recesywnym, a eliminowana z populacji – genem dominującym.
Metoda indywidualno-rodowodowa – rośliny wybierane są w selekcji fenotypowej, ale otrzymane nasiona wysiewa się oddzielnie. Umożliwia to ocenę dziedziczenia korzystnych cech z pominięciem wpływu środowiska na fenotyp. Sposób postępowania przypomina metodą rodowodową u roślin samopylnych, ale rośliny zapylane są mieszaniną pyłku wszystkich roślin na polu. Otrzymane z pojedynków rody można rozmnażać, stosując izolację parawanową między nimi. Najlepsze rody, po określonej liczbie pokoleń, łączy się ze sobą w celu odtworzenia heterozygotyczności. Metoda indywidualno-rodowodowa jest najskuteczniejsza, gdy selekcji można dokonać przed kwitnieniem, zanim niekorzystne pojedynki wytworzą pyłek. Stosowana jest dlatego głównie w hodowli roślin dwuletnich.