Przychylne recenzje dotyczące Pałacu wkrótce skończyły się, ponieważ już w następnym dziesięcioleciu zaczęto zauważać jego liczne wady i nazywać go Palau de la Quincalleria Catalana, czyli Pałacem Katalońskich Rupieci. Dużą wadą Pałacu była jego słaba akustyka. Josep Pla twierdził, że należy pozbyć się wszystkich przesadnych dekoracji zdobiących wnętrze budynku i odremontować jego ściany w taki sposób, aby poprawić jego warunki akustyczne. Problem był na tyle duży, że zdarzało się, iż podczas koncertów dźwięk muzyki zagłuszany był biciem dzwonów z pobliskiego kościoła lub odgłosami ruchu ulicznego.
Mimo to, nikt nie podjął się wyremontowania budynku. W 1971 roku Pałac uznano za zabytek, a w latach osiemdziesiątych Òscar Tusquets odświeżył jego wygląd.
Wygląd budynku Budynek z zewnątrz Do 1989 roku wejście znajdowało się na rogu ulicy Sant Pere més Alt oraz Amadeo Vivesa; potem wejście przeniesiono.