Zarobki uzyskane przez Gómeza na korcie (w grze pojedynczej i podwójnej) przekroczyły 4 miliony dolarów. Po wypadnięciu z czołowej setki rankingu singlowego w 1993 faktycznie zakończył karierę, chociaż udzielał się jeszcze sporadycznie w meczach Pucharu Davisa. Grał w drużynie narodowej do 2000 (od 1995 wyłącznie w deblu); jeszcze w 1999 uczestniczył w walce reprezentacji Ekwadoru o grupę światową Pucharu Davisa – najwyższą klasę rozgrywkową (Ekwador uległ Holandii 2:3). W swoim ostatnim pucharowym występie – przegranym w 5 setach meczu deblowym z Peruwiańczykami Horną i Venero-Montesem w kwietniu 2000 – partnerował Nicolásowi Lapenttiemu. Łącznie wygrał 51 meczów w rozgrywkach Pucharu Davisa, przegrał 27. Jest rekordzistą swojej reprezentacji pod względem liczby zwycięstw, liczby zwycięstw deblowych, liczby spotkań międzypaństwowych. Rekordem jest również liczba lat, w jakich startował w zespole narodowym; debiutował we wrześniu 1978 w meczu z Peru, również z Peru kończył karierę reprezentacyjną 22 lata później.