Antoni Jankowski herbu Nowina (ur. 13 października 1783 w Chronówku, zm. 15 sierpnia 1831 w Warszawie) – szwoleżer, weteran gwardii napoleońskiej, kampanii 1807 roku, walk w Hiszpanii, wojny z Austrią, wyprawy na Moskwę, kampanii roku 1813 i generał dywizji Wojska Polskiego.

Syn płk. Ignacego (dziedzica Wolanowa, posła na sejm z 1780 roku) i Ludwiki Chronowskiej z Chronówka, herbu Gryf (secundo voto Ponińskiej), młodszy brat płk. Józefa (1781-1847), dziedzica Chronówka, wnuk Józefa, generała-majora wojsk koronnych. Służbę wojskową rozpoczął w 1806 roku jako podporucznik 2 pułku jazdy Księstwa Warszawskiego. 4 września 1808 roku, za udział w bitwie pod Medina de Rioseco, otrzymał Krzyż Kawalerski Legii Honorowej nr 22255Robert Bielecki "Słownik biograficzny oficerów powstania listopadowego" tom 2 s. 192. W 1811 roku został mianowany kapitanem gwardii napoleońskiej. 16 września 1813 w czasie potyczki pod Peterswalde wyróżnił się w walce męstwem i odwagą. Nazajutrz po bitwie otrzymał osobiście z rąk Napoleona Krzyż Oficerski Legii Honorowej.