Bitwa o Ławicę – bitwa rozegrana w dniu 6 stycznia 1919 podczas powstania wielkopolskiego o wieś Ławica pod Poznaniem (obecnie w granicach Poznania), gdzie zlokalizowane było niemieckie lotnisko wojskowe. W wyniku bitwy w ręce Polaków trafił sprzęt wartości 200 milionów marek niemieckich, będący największym łupem wojennym w dziejach polskiego oręża.

Zdobycie lotniska Ławica Powstanie wielkopolskie wybuchło 27 grudnia 1918 w Poznaniu. Polacy przejęli większość miasta i okolic, jednak lotniska we wsi Ławica nie udało się im opanować. Na lotnisku, nazwanym przez Niemców Die Fliegerstation Posen-Lawitz, stacjonował Flieger Ersatz Abteilung Nr 4 (Zapasowy Oddział Lotniczy nr 4) liczący 200 żołnierzy, w tym ok. 40 narodowości polskiej (według innych źródeł 400 osób)Radosław Nawrot, Pierwszy nalot Polaków, Gazeta Wyborcza, 11.02.2013, Ale Historia – nr 6, Warszawa 2013.. Lotnisko zostało zbudowane przed I wojną światową na apel gazety „Posener Tageblatt” ze składek społeczeństwa Poznania (zbiórka na samolot Posen) i oddane do eksploatacji 26 sierpnia 1913 (inne źródła w lipcu 1913) w czasie parady V Korpusu ArmijnegoPiotr Bojarski, 97 rocznica powstania wielkopolskiego. Kolebka wielkopolskiego lotnictwa, Agora alehistoria z 27.12.2015.. Lotnisko zajmowało obszar ok. 300 hektarów. Pole wzlotów długości ok. 1300 m, szerokości ok.