również zabudowania byłego folwarku zostały rozebrane w latach 2000−2002). Ławica-Gmina rozciągała się natomiast wzdłuż obecnej ul. Złotowskiej oraz ul. Ławica. Do dzisiaj niektóre ocalałe budynki gospodarskie (np. stodoła obok Szkoły Podstawowej nr 58) przypominają tamte czasy.
Wieś była początkowo królewszczyzną czyli własnością królów polskich należącą do Zamku Królewskiego w Poznaniu i zarządzana była w imieniu króla przez starostów poznańskich. Od 1320 wieś leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w powiecie poznańskim województwa poznańskiego w Koronie Królestwa Polskiego. W 1475 odnotowana została w starostwie poznańskim Korony Królestwa Polskiego, a w 1510 należała do parafii Skórzewo.
Pierwszy zachowany zapis o wsi pochodzi z 1400 i wymienia Przecława Słotę burgrabiego poznańskiego, który w imieniu Macieja kmiecia ze wsi królewskiej Ławica toczył proces sądowy Poznania o konia wartości dwóch grzywien ze Stanisławem z Palędzia. Kolejny zapis z 1405 ponownie dotyczy sprawy sądowej o zabrane konie. Burgrabia poznański Piotr Kliza zwany też Pietraszem był sporze z Mścigniewem z Mieścisk o 3 konie zabrane kmieciom królewskim z Ławicy.