Taka informacja znalazła się między innymi na liście sześciu „mgławic” Edmunda Halleya (1716), posłużył się nią także Charles Messier, kiedy 4 marca 1769 roku dodał mgławicę do swojego katalogu.
Jest rzeczą niezwykłą, że M42 znalazła się w katalogu wraz z jasnymi gromadami Praesepe (M44) i Plejad (M45). Messier zazwyczaj dodawał tylko słabsze obiekty, które mogły być wzięte za komety. Jednak nocą 4 marca 1769 wyznaczył dokładne pozycje obu dobrze znanych gromad, aby powiększyć swoją listę dla Memoires de l’Academie (1771, opublikowana w 1774C. Messier, Catalogue des Nébuleuses & des amas d’Étoiles, que l’on découvre parmi les Étoiles fixes sur l’horizon de Paris; observées à l’Observatoire de la Marine, avec differens instruments, „Mémoires de l’Académie Royale des Sciences”, Paris 1774.) do 45 pozycji. Najprawdopodobniej chciał pobić Lacaille’a, który w swoim katalogu obiektów nieba południowego z 1755 roku zawarł 42 wpisy. Messier zmierzył też pozycję mniejszej mgławicy M43 zauważonej przez de Mairana w 1731.