Gdy konkretny wątek skończy swoją iterację, pobiera następną z pozostałych wolnych iteracji. Ostatni podzbiór może mieć mniejszą wielkość niż ta określona przez parametr „chunk”. Parametr „chunk” definiuje ilość iteracji, które są przyporządkowywane do wątku za każdym razem. Gdy „chunk” nie jest określony, wówczas podzbiory są jednoelementowe. guided – Duży fragment następujących po sobie iteracji jest przypisywany do każdego wątku dynamicznie (jak powyżej). Rozmiar fragmentu zmniejsza się wykładniczo, wraz z każdą pomyślną alokacją, do minimalnego rozmiaru zdefiniowanego w parametrze „chunk”. Jeśli programista ustawi parametr „chunk” na 1, to rozmiar każdego zbioru jest opisany algorytmem: liczba_nieprzydzielonych_iteracji/liczba_wątków. Wartość ta zmierza do 1. Adekwatnie jeśli „chunk” ustalony zostaje na m gdzie m>1, to rozmiar porcji ustalany jest podobnie jak wyżej, lecz nie może on stać się mniejszy od m. Wyjątkiem jest jedynie ostatnia porcja. Może ona być mniejsza od zadanej wielkości. Domyślny „chunk” (gdy nie jest ustalony) jest równy 1. „auto” – System samodzielnie określa podział zrównoleglenia zadania. „runtime” – Ta opcja zezwala na określanie na wykorzystywanie powyższych możliwości w trakcie działania programu.