Przez kilka lat (od 1993 roku) obecny był również w Kabarecie prowadzony przez Pawła Wawrzeckiego tok-szoł, ośmieszający płytkość nowych programów telewizyjnych i ukazujący w krzywym zwierciadle próbujące dostosować się na siłę do „nowoczesności” społeczeństwo i „publisię”.
Piosenki W Kabarecie Olgi Lipińskiej pojawiały się piosenki komentujące ówczesną rzeczywistość, nierzadko z pomocą odniesień do polskiej i światowej literatury. Oprócz piosenek pisanych specjalnie dla Kabaretu przez autorów współczesnych, były śpiewane także umuzycznione wiersze poetów uznanych za klasyków. Również wielu znanych kompozytorów współpracowało z autorką KOL. W ostatnich latach istnienia programu duża część piosenek była powtarzana.
Teksty Od początku istnienia programu Olga Lipińska czerpała pełną garścią z bogatego dorobku literatury polskiej XIX i XX wieku, wykorzystując twórczość m.in. Adama Mickiewicza, Juliusza Słowackiego czy Stanisława Wyspiańskiego. Jednak twórcą, z którym Lipińska czuła się najbardziej związana, był Konstanty Ildefons Gałczyński – jego autorstwa jest większość z piosenek do Kabaretu (np. słynne Do góry uszy!, Skumbrie w tomacie, Zjeżdżanie endeków, Krucjata, Wróci wiosna baronowo, Serwus, Madonna czy W sprawie zakonu oo.