thumb|Fragment Kodeksu Aretinus 405 zawierającego jedyny zachowany egzemplarz Itinerarium Eteriae Egeria (także Eteria, Aetheria, Heteria, Geria, Echeria, Eiheria, Eucheria) – pątniczka, która w latach 381–384 nawiedziła Ziemię Świętą, pozostawiając dziennik swojej podróży, znany jako Itinerarium Egeriae.
Itinerarium W 1884 roku włoski historyk i archeolog odnalazł w bibliotece Bractwa św. Marii (Fraternità di S. Maria, znanego również pod nazwą Pia Fraternità dei Laici) w Arezzo kopię łacińskiego anonimowego dziennika podróży. Była ona zapisana na stronach 31–74 Kodeksu Aretinus 405, który powstał w XI wieku w klasztorze Monte Cassino. Gmurrini opublikował tekst w 1887 roku. W roku 1893 tekst zrewidował i wydał go w 30. tomie Corpus Scriptorum Ecclesiasticorum Latinorum. Wydawca dodał tytuł zgodny z treścią opisu: Peregrinatio ad loca sancta (Pielgrzymka do miejsc świętych). Późniejsi wydawcy dokonali zmiany słowa peregrinatio na itinerarium.