Pańszczycka Turnia (, , ) – wierzchołek w rejonie północnej grani Skrajnego Granatu w polskich Tatrach Wysokich. Wznosi się na wysokość 2106 m w bocznej grani odbiegającej na północny wschód, poprzez Przełączkę pod Fajki (2101 m). W kierunku północno-wschodnim z wierzchołka Pańszczyckiej Turni opada do Pańszczycy duża grzęda o deniwelacji około 250 m. Jej północno-zachodnie zbocze jest względnie łagodne, południowo-wschodnie urwiste. Obydwa opadają do żlebów. Żleb po południowo-wschodniej stronie kończy się w piarżysku Zadnich Usypów. Na zachód Pańszczycka Turnia opada ścianką. Oglądana od tej strony jest tylko skalistym odcinkiem grani, od wschodu ma postać urwistej iglicy.
Wierzchołek Pańszczyckiej Turni to spory blok skalny. Od północnej strony są to pionowe, popękane, czarne bloki litej skały. Skały od południowej strony mają żółtawe zabarwienie. Pańszczycka Turnia opada tu pionowym urwiskiem będącym skutkiem obrywu. W miesięczniku Tatry (nr 4/30) Jan Krupski podaje, że powstał on wskutek zrzucenia bomb, których tutaj pozbył się w czasie II wojny światowej mający kłopoty amerykański bombowiec. Według Władysława Cywińskiego to raczej mit – obryw mógł nastąpić samorzutnie.