thumb|Barykada na ulicy Grochowskiej w rejonie ulicy Karczewskiej podczas obrony Warszawy we wrześniu 1939 thumb|Ulica na wysokości ulicy Lubelskiej thumb|Ulica na odcinku między ulicami Rybną i Terespolską thumb|Ulica Grochowska, widok z ronda Wiatraczna w kierunku wschodnim thumb|Ulica na rondzie Wiatraczna thumb|Ulica przy placu Szembeka, widok w kierunku ronda Wiatraczna Ulica Grochowska – ulica w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie.
Historia Ulica powstała jako droga do Brześcia, przekształcona w początkach XIX wieku w brukowany trakt. Jego budowę ukończono w 1823, co upamiętnia żeliwny obelisk odsłonięty w rejonie ul. Siennickiej w 1825.
W pierwszej połowie XIX wieku zabudowę ulicy stanowiły drewniane chałupy, domy, dworki i pałacyki; do najwcześniej wzniesionych należał zapewne murowany dwór między dzisiejszymi ulicami Nasielską i Wspólna Droga; wzniesiono go może jeszcze u schyłku XVIII wieku. Równie wiekowy jest zachowany do dziś dworek pod nr. 64/66, który wzniósł tu dla siebie prymas Michał Poniatowski. Bliższy rogatkom i wsi Kamionek końcowy odcinek ulicy miał wówczas wyłącznie drewnianą zabudowę; najwcześniejszym na nim świadectwem działalności człowieka jest Cmentarz Kamionkowski, czynny od końca XIII wieku. W 1656 ogień strawił stojący niegdyś w sąsiedztwie cmentarza kościół pw. św.