Bolesław Rosiński (ur. 1 lipca 1884 w Warszawie, zm. 20 listopada 1964 tamże) – polski duchowny rzymskokatolicki i antropolog.
W 1907 ukończył Seminarium Duchowne w Warszawie i otrzymał święcenia kapłańskie. Naukę kontynuował na studiach antropologicznych w uniwersytecie w Monachium, w Wolnej Wszechnicy Polskiej oraz w Uniwersytecie Lwowskim. Ostatnie studia uwieńczył uzyskaniem w 1921 stopnia doktora filozofii u prof. Jana Czekanowskiego za pracę Charakterystyka antropologiczna ludności powiatu pułtuskiego.
W latach 1921–1939 był pracownikiem naukowym zakładu antropologiczno-etnologicznego Uniwersytetu Lwowskiego, początkowo jako starszy asystent, od 1926 jako docent, a od 1934 jako profesor tytularny. Od 1939 do 1946 pracował w Instytucie Medycznym we Lwowie, którym kierował w latach 1945-1946. W 1946 przeniósł się do Warszawy i objął posadę profesora w Katedrze Antropologii Uniwersytetu Warszawskiego. Pracował także w Akademii Teologii Katolickiej w Katedrze Filozofii Przyrody (1956-1964).