Statek kosmiczny w związku z tym nie osiągnął zaplanowanej orbity i Wasilij Łazariew oraz Oleg Makarow po trajektorii balistycznej powrócili na Ziemię. 1976 – kierował komisją w Centrum Przygotowań Kosmonautów, która w ramach programu Interkosmos zajmowała się ostatnim etapem naboru kandydatów na kosmonautów z ówczesnych państw socjalistycznych (w tym z Polski). 1977 – Ponownie z Olegiem Makarowem był w jednej z załóg, które przygotowywały się do krótkotrwałego lotu na stację kosmiczną Salut 6. Po nieudanym misji statku Sojuz 25 wszystkie przygotowywane wcześniej załogi zostały rozformowane a Łazariewa skierowano do grupy kosmonautów szkolących się do lotów na statkach Sojuz-T. 1977 - 1979 – wraz z grupą innych kosmonautów przygotowywał się do lotu doświadczalnego na nowym typie statku kosmicznego – Sojuzie T-2. W październiku 1978 został dowódca trzeciej załogi (razem z Giennadijem Striekałowem). 1979 – 1980 – uczestniczył w przygotowaniach do doświadczalnego lotu statku kosmicznego Sojuz T-3, który miał cumować do stacji kosmicznej Salut 6. Był dowódcą załogi podstawowej. Razem z nim w załodze znaleźli się: Giennadij Striekałow i Walerij Poljakow.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wasilij Łazariew · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.