W 1807 został dyrektorem skarbu w Komisji Rządzącej, później prezesem Trybunału Apelacyjnego. Od 1810 r. pełnił funkcję senatora-kasztelana w Księstwie Warszawskim, członek Komisji Dyrekcji Biletów Kasowych Księstwa Warszawskiego w latach 1810-1813Wojciech Morawski, Słownik historyczny bankowości polskiej do 1939 roku, Warszawa 1998, s. 27.. Zatwierdzony jako senator-kasztelan w 1815 od 1817 Senator-wojewoda w Królestwie Polskim.
Dziedzic dóbr Żarki. Do odziedziczonego po pradziadzie Stanisławie tytułu hrabiowskiego Rzeczypospolitej, dołączył otrzymany przez ojca w Wiedniu w 1780 tytuł hrabiego galicyjskiego, sam o niego prosił w Austrii w 1808Seweryn Uruski: Rodzina. Herbarz Szlachty Polskiej. T. X, s. 174-175, uznany hrabią w Królestwie Kongresowym w 1820Kuryer Litewski, nr 130, 29 października 1820 roku.
W 1785 został kawalerem Orderu Świętego StanisławaZbigniew Dunin-Wilczyński: Order Św. Stanisława. Warszawa 2006, s. 192.. 16 lipca 1787 otrzymał Order Orła Białego, posiadacz pruskiego Orderu Orła Czerwonego.
Został pochowany na Cmentarzu Łyczakowskim we Lwowie.