Karl Bessart von Trier, Karol z Trewiru (ur. 1265 w Trewirze, zm. 10 lutego 1324 w Trewirze) – 16. wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1311–1324Paweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich Wydawnictwo Arenga Skarszewy, s.62..
Życiorys Pochodził z rodu patrycjuszy Trewiru. Był najstarszym synem Jakuba von Oerena, ławnika miejskiego. Dzięki wysokiemu statutowi społecznemu zdobył gruntowne wykształcenie, był poliglotą z dużymi zdolnościami dyplomatycznymi. Do zakonu krzyżackiego wstąpił wraz z braćmi: Jakubem i Ortolfem około 1288 roku. Szybko awansował. W 1291 roku był już komturem w Beauvoir (Yonne) w Szampanii. Reprezentował jako komtur krajowy Burgundii i Lotaryngii swoje komandorie na kapitułach generalnych zakonu.
Na wielkiego mistrza został wybrany w Malborku w połowie czerwca 1311. Był to punkt zwrotny w zakonie. Prusy z regionalnej części zakonu, po przeniesieniu stolicy zakonu z Wenecji do Malborka przez Siegfrieda von Feuchtwangen w 1309, stały się centralnym, autonomicznym krajem. Karol z Trewiru przeprowadził gruntowną reformę życia duchownego w zakonie, który w tym czasie bardzo zeświecczał. Z powodu notorycznych zatargów z arcybiskupem ryskim w czasie jego panowania zakon krzyżacki został ekskomunikowanyPaweł Pizuński, Poczet wielkich mistrzów krzyżackich Wydawnictwo Arenga Skarszewy, s.61..