Do wieczora przechył budynku w kierunku ulicy wzrósł do 1,5 metra.
Mimo że przyłącze gazu zostało zamknięte ok. 6:10, gaz wciąż wydobywał się z przerwanej nitki starego gazociągu, którą odkryto po wyburzeniu budynku, podczas odgruzowywania poziomu piwnicy. Podczas akcji ratowniczej straż wielokrotnie musiała gasić pożary powstające w rumowisku.
Wobec braku możliwości dotarcia do zasypanych kondygnacji, około 14:30 akcja poszukiwawcza została przerwana. Do tego momentu odnaleziono ciała sześciu ofiar. 12 osób rannych zostało przewiezionych do szpitali. Zatrzymano kilka osób próbujących wykraść pozostawione na miejscu katastrofy mienie mieszkańców.
Wyburzanie wieżowca Na miejscu katastrofy powołana została komisja pod przewodnictwem głównego inspektora nadzoru budowlanego Andrzeja Dobruckiego, w skład której wchodzili m.in. projektant budynku Jerzy Duszota, zastępca prezydenta miasta Gdańska Ryszard Gruda oraz Jerzy Ziółko z Politechniki Gdańskiej. Około 22:30 zapadła decyzja o wysadzeniu ocalałej części wieżowca, uznając, że inne sposoby jej rozbiórki są z technicznego punktu widzenia niemożliwe. U podstaw tej decyzji leżało jak najszybsze dotarcie do najniżej położonych, zniszczonych części budynku, gdzie – jak wtedy uważano – mogły znajdować się jeszcze żywe osoby.